Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

To be wanton

  • 1 lascīvus

        lascīvus adj. with comp.    [LAS-], wanton, petulant, sportive, playful, frolicsome, roguish: capella, V.: pueri, H.: tenero lascivior haedo, O.: hederae, luxuriant, H.: verba, sportive, H.— Licentious, lewd, lustful, O., Ta., Cu.—Fig., of style, licentious, luxuriant: illud lascivum, etc., Iu.
    * * *
    lasciva, lascivum ADJ
    playful; lustful, wanton; impudent, mischievous; free from restraint

    Latin-English dictionary > lascīvus

  • 2 lūxuriō

        lūxuriō āvī, ātus, āre    [luxuria], to be rank, be luxuriant, abound to excess: Luxuriat sanguine humus, O.: Ut seges in pingui luxuriabit humo, O.— To wanton, sport, skip, bound, frisk: (equus) Luxurians, V.: serpens Luxuriare solet, O.— To abound in: luxuriat toris pectus, V.: Deliciis novis, O.— To swell, enlarge, grow rapidly: Membra luxuriant, O.—Fig., of style, to be luxuriant, run riot: Luxuriantia compescet, H.— To be wanton, indulge to excess, revel, run riot, be dissolute: ne luxuriarent otio animi, L.: libertate, Cu.
    * * *
    luxuriare, luxuriavi, luxuriatus V INTRANS
    grow luxuriantly/rank; luxuriate; frisk/gambol; revel/run riot; indulge oneself

    Latin-English dictionary > lūxuriō

  • 3 petulāns

        petulāns antis, adj.    [PET-], forward, pert, saucy, impudent, wanton, petulant: adulescens: effuse: Tarentum, Iu.: libido in virgine.
    * * *
    petulantis (gen.), petulantior -or -us, petulantssimus -a -um ADJ
    insolent, unruly, smart-alecky; forward, agressive; impudent; reprobate/wanton

    Latin-English dictionary > petulāns

  • 4 prūriō

        prūriō —, —, īre    [PVR-], to itch: si prurit ocelli Angulus, Iu.— To be wanton, make a wanton display, Ct., Iu.
    * * *
    prurire, -, - V
    itch, tingle (in anticipation); be sexually excited, have sexual craving

    Latin-English dictionary > prūriō

  • 5 cinaedicus

    I
    cinaedica, cinaedicum ADJ
    lewd; wanton; immodest; pertaining to one who is unchaste
    II
    lewd/wanton/immodest/unchaste/shameless person; catamite

    Latin-English dictionary > cinaedicus

  • 6 cinaedus

    1.
    cĭnaedus, i, m., = kinaidos.
    I.
    He who practises unnatural lust, a sodomite, catamite, Plaut. As. 3, 3, 37; id. Aul. 3, 2, 8; id. Poen. 5, 5, 40; Scip. Afric. ap. Gell. 7, 12, 5; Cat. 16, 2; 25, 1; Petr. 21, 2; Juv. 2, 10; 14, 30 al.—
    B.
    Adj.: cĭnaedus, a, um, wanton, unchaste:

    ut decuit cinaediorem,

    Cat. 10, 24.— Trop., impudent, shameless:

    homo cinaedā fronte,

    Mart. 6, 39, 12.— Hence,
    II.
    He who performs a wanton dance, Plaut. Mil. 3, 1, 73; Lucil. ap. Non. p. 5, 31.—
    III.
    The name of a sea-fish, Plin. 33, 11, 53, § 146.
    2.
    cĭnaedus, a, um, v. 1. cinaedus, I. B.

    Lewis & Short latin dictionary > cinaedus

  • 7 lascivus

    lascīvus, a, um, adj. [Sanscr. lash-āmi, desire; las-āmi, play; Gr. la- in laô, lilaiomai; cf. Goth. lustus; also Lat. largus], wanton, petulant, sportive, playful, frolicsome, frisky, (syn.: petulans, procax).
    I.
    In a good sense: nova proles, * Lucr. 1, 260:

    capella,

    Verg. E. 2, 64:

    puella,

    id. ib. 3, 64:

    pueri,

    Hor. S. 1, 3, 134:

    Amores,

    id. C. 2, 11, 7:

    currumque sequuntur matris lascivo sidera fulva choro,

    Tib. 2, 1, 88:

    tenero lascivior haedo,

    Ov. M. 13, 791:

    aetas,

    Hor. Ep. 2, 2, 216:

    hederae,

    wanton, luxuriant, id. C. 1, 36, 20:

    acus,

    for ornamenting the hair, a hair-pin, Mart. 11, 45, 6; cf. Tert. Verg. Vel. 12:

    tristia maestum Vultum verba decent.... Ludentem lasciva,

    sportive, playful, Hor. A. P. 107; cf.:

    quod dicitur, aut est lascivum et hilare aut contumeliosum,

    Quint. 6, 3, 27:

    ad quod (caput aselli) lascivi ludebant ruris alumni,

    Juv. 11, 98. —
    II.
    In a bad sense, licentious, lewd, lustful, lascivious, Varr. R. R. 1, 14: Siculi, ut sunt lascivi et dicaces, Cael. ap. Quint. 6, 3, 41:

    puellae,

    lascivious, Ov. A. A. 1, 523:

    femur,

    id. Am. 3, 7, 10:

    libelli,

    lewd, Mart. 5, 2, 5; cf.:

    tabellis ac sigillis lascivissimarum picturarum et figurarum,

    Suet. Tib. 43.—
    III.
    Trop., of style, licentious, luxuriant, overloaded with ornament; oratio, Gell. 12, 2, 9; cf.: illud lascivum zôê kai psuchê, Juv. 6, 194.—Hence, adv. in two forms.
    A.
    lascīvē, wantonly, lasciviously (post-class.):

    loqui,

    licentiously, Mart. 8 init.:

    versus facere,

    App. Mag. p. 278, 31. — Comp.:

    lascivius,

    Avien. Arat. 514.—
    B.
    lascīvĭter, wantonly, petulantly: ludere, Laev. ap. Charis. p. 183 P.

    Lewis & Short latin dictionary > lascivus

  • 8 ludo

    lūdo, si, sum ( inf. ludier, Ter. Ad. 4, 3, 16), 3, v. a. and n. [root lud- for loid-, from Sanscr. krīd, to play; cf. laus and cluere from Sanscr. root cru-], to play.
    I.
    Lit., to play, play at a game of some kind:

    tesseris,

    Ter. Ad. 4, 7, 21:

    aleā ludere,

    Cic. Phil. 2, 23, 56:

    pilā et duodecim scriptis,

    id. de Or. 1, 50, 217; 1, 16, 73; 2, 62, 253:

    cum pila,

    id. Tusc. 5, 20, 60:

    trocho,

    Hor. C. 3, 24, 56:

    nucibus,

    Mart. 14, 1, 12:

    pilā,

    Val. Max. 8, 8, 2:

    positā luditur arcā,

    with one's whole cash-box staked, Juv. 1, 90:

    eburnis quadrigis cotidie in abaco,

    Suet. Ner. 22:

    apud quem alea lusum esse dicetur,

    Dig. 11, 5, 1 praef.:

    senatus consultum vetuit in pecuniam ludere,

    to play for money, ib. 11, 5, 2:

    ego nisi quom lusim nil morer ullum lucrum,

    Plaut. Rud. 4, 7, 22. —
    (β).
    With acc.:

    aleam,

    Suet. Aug. 70; id. Claud. 33; id. Ner. 30:

    par impar,

    id. Aug. 71; Hor. S. 2, 3, 248:

    ducatus et imperia,

    Suet. Ner. 35:

    Trojam,

    id. Caes. 39; id. Ner. 7:

    proelia latronum,

    Ov. A. A. 3, 357; cf. pass.:

    sunt aliis scriptae, quibus alea luditur, artes,

    id. Tr. 2, 471:

    alea luditur,

    Juv. 8, 10:

    aleae ludendae causa,

    Dig. 11, 5, 1 praef.:

    alea ludebatur,

    ib. 11, 5, 1, § 2.—
    (γ).
    Absol.:

    lusimus per omnes dies,

    Suet. Aug. 71; 94; cf.:

    ludis circensibus elephantos lusisse,

    appeared in the public games, Liv. 44, 18, 8.—In sup.:

    dimittere lusum,

    Varr. Sat. Men. 53, 7.—
    B.
    To play, sport, frisk, frolic:

    dum se exornat, nos volo Ludere inter nos,

    have some fun, Plaut. Stich. 5, 4, 20:

    ludere armis,

    Lucr. 2, 631:

    suppeditant et campus noster et studia venandi honesta exempla ludendi,

    Cic. Off. 1, 29, 104:

    ad ludendumne, an ad pugnandum, arma sumturi,

    id. de Or. 2, 20, 84:

    in numerum,

    dance, Verg. E. 6, 28:

    hic juvenum series teneris immixta puellis ludit,

    Tib. 1, 3, 64:

    cumque marinae In sicco ludunt fulicae,

    Verg. G. 1, 363:

    in exiguo cymba lacu,

    Ov. Tr. 2, 330. —
    II.
    Trop.
    A.
    To sport, play with any thing, to practise as a pastime, amuse one's self with any thing:

    illa ipsa ludens conjeci in communes locos, Cic. Par. prooem.: Prima Syracosio dignata est ludere versu Nostra... Thalia,

    Verg. E. 6, 1.—Esp., to play on an instrument of music, to make or compose music or song:

    ludere quae vellem calamo permisit agresti,

    Verg. E. 1, 10:

    talia fumosi luduntur mense Decembri,

    Ov. Tr. 2, 491:

    quod tenerae cantent, lusit tua musa, puellae,

    id. Am. 3, 1, 27:

    coloni Versibus incomptis ludunt,

    Verg. G. 2, 386:

    carmina pastorum,

    id. ib. 4, 565; Suet. Ner. 3:

    si quid vacui sub umbra Lusimus tecum,

    Hor. C. 1, 22, 2.—
    B.
    To sport, dally, wanton (cf. "amorous play," Milton, P. L. 9, 1045):

    scis solere illam aetatem tali ludo ludere,

    Plaut. Most. 5, 2, 36: affatim edi, bibi, lusi, Liv. Andron. ap. Paul. ex Fest. s. v. affatim, p. 11 Müll.; cf.:

    lusisti satis, edisti satis, atque bibisti,

    Hor. Ep. 2, 2, 214; Ov. A. A. 2, 389; Cat. 61, 207; Suet. Tib. 44; Mart. 11, 104, 5.—
    C.
    Ludere aliquem or aliquid, to play, mock, imitate, mimic a person or thing (only in mockery; cf.: partes agere, etc.): civem bonum ludit, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 9, 1; cf.:

    ludere opus,

    to imitate work, make believe work, Hor. S. 2, 3, 252:

    magistratum fascibus purpurāque,

    App. M. 11, p. 260 fin.:

    ludere causas,

    Calp. Ecl. 1, 45: impia dum Phoebi Caesar mendacia ludit, Poët. ap. Suet. Aug. 70.—
    D.
    To trifle with:

    summa pericula,

    Mart. 9, 38, 1:

    viribus imperii,

    Sen. Brev. Vit. 18, 4.—
    E.
    To spend in play or amusement, to sport away:

    otium,

    Mart. 3, 67, 9.—Hence, ludere operam, to throw away one's labor, to labor in vain, Plaut. Ps. 1, 3, 135.—
    F.
    To make sport or game of a person, to ridicule, rally, banter:

    Domitius in senatu lusit Appium collegam,

    Cic. Q. Fr. 2, 15 a, 13:

    satis jocose aliquem ludere,

    id. ib. 2, 12, 2:

    omnium irrisione ludi,

    id. de Or. 1, 12, 50.—Rarely with ad:

    caput aselli, ad quod lascivi ludebant ruris alumni,

    Juv. 11, 98.—
    G.
    To delude, deceive:

    auditis, an me ludit amabilis Insania?

    Hor. C. 3, 4, 5; Ov. A. A. 3, 332:

    custodes,

    Tib. 1, 6, 9; 3, 4, 7.— Comp.:

    hoc civili bello, quam multa (haruspicum responsa) luserunt,

    i. e. gave wanton, deceptive responses, Cic. Div. 2, 24, 53.

    Lewis & Short latin dictionary > ludo

  • 9 luxurio

    luxŭrĭo, āvi, ātum, 1, v. n., and luxŭ-rĭor, ātus, 1, v. dep. (cf. Quint. 9, 3, 7) [luxuria], to be rank, luxuriant, abound to excess (not in Cic. or Cæs.).
    I.
    Lit.:

    ager assiduā luxuriabat aquā,

    Ov. F. 4, 644:

    luxuriat Phrygio sanguine pinguis humus,

    id. H. 1, 53:

    cacumina virgarum ne luxurientur,

    Col. Arb. 11:

    ne (caules) in frondem luxurient,

    Plin. 19, 6, 34, § 113:

    in patulas comas, Ov. de Nuce, 20: ut seges in pingui luxuriabit humo,

    id. A. A. 1, 360.—
    B.
    Transf.
    1.
    To wanton, sport, skip, bound, frisk:

    (equus) luxurians,

    Verg. A. 11, 497:

    luxuriat pecus,

    Ov. F. 1, 156:

    leo luxurians,

    Val. Fl. 6, 613.—
    2.
    To have in abundance or excess, to abound in:

    luxuriatque toris animosum pectus,

    Verg. G. 3, 81:

    faciem Deliciis decet luxuriare novis,

    Ov. H. 16, 191.—
    3.
    To swell, enlarge, grow rapidly:

    membra luxuriant,

    Ov. M. 7, 292.—
    II.
    Trop.
    A.
    Of style or language, to be luxuriant, to be too fruitful, to run riot:

    luxuriantia compescet,

    Hor. Ep. 2, 2, 122; cf.:

    luxuriantia astringere (stilo),

    Quint. 10, 4, 1.—
    B.
    To be wanton or licentious, to indulge to excess, to revel, run riot, be dissolute:

    ne luxuriarentur otio animi,

    Liv. 1, 19: Capuam luxuriantem felicitate, id, 23, 2; cf. Flor. 2, 15:

    libertate luxuriare,

    Curt. 10, 7, 11: vereor ne haec laetitia luxuriet. [p. 1089] Liv. 23, 12:

    usus luxuriantis aetatis,

    Macr. S. 7, 13, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > luxurio

  • 10 luxurior

    luxŭrĭo, āvi, ātum, 1, v. n., and luxŭ-rĭor, ātus, 1, v. dep. (cf. Quint. 9, 3, 7) [luxuria], to be rank, luxuriant, abound to excess (not in Cic. or Cæs.).
    I.
    Lit.:

    ager assiduā luxuriabat aquā,

    Ov. F. 4, 644:

    luxuriat Phrygio sanguine pinguis humus,

    id. H. 1, 53:

    cacumina virgarum ne luxurientur,

    Col. Arb. 11:

    ne (caules) in frondem luxurient,

    Plin. 19, 6, 34, § 113:

    in patulas comas, Ov. de Nuce, 20: ut seges in pingui luxuriabit humo,

    id. A. A. 1, 360.—
    B.
    Transf.
    1.
    To wanton, sport, skip, bound, frisk:

    (equus) luxurians,

    Verg. A. 11, 497:

    luxuriat pecus,

    Ov. F. 1, 156:

    leo luxurians,

    Val. Fl. 6, 613.—
    2.
    To have in abundance or excess, to abound in:

    luxuriatque toris animosum pectus,

    Verg. G. 3, 81:

    faciem Deliciis decet luxuriare novis,

    Ov. H. 16, 191.—
    3.
    To swell, enlarge, grow rapidly:

    membra luxuriant,

    Ov. M. 7, 292.—
    II.
    Trop.
    A.
    Of style or language, to be luxuriant, to be too fruitful, to run riot:

    luxuriantia compescet,

    Hor. Ep. 2, 2, 122; cf.:

    luxuriantia astringere (stilo),

    Quint. 10, 4, 1.—
    B.
    To be wanton or licentious, to indulge to excess, to revel, run riot, be dissolute:

    ne luxuriarentur otio animi,

    Liv. 1, 19: Capuam luxuriantem felicitate, id, 23, 2; cf. Flor. 2, 15:

    libertate luxuriare,

    Curt. 10, 7, 11: vereor ne haec laetitia luxuriet. [p. 1089] Liv. 23, 12:

    usus luxuriantis aetatis,

    Macr. S. 7, 13, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > luxurior

  • 11 petulans

    pĕtŭlans, antis, adj. [prop. part. of the obsol. petulo, from peto, qs. falling upon or assailing in jest, i. e.], forward, pert, saucy, impudent, wanton, freakish, petulant.
    I.
    In gen. (class.;

    syn.: protervus, lascivus, procax): petulantes et petulci etiam appellantur, qui protervo impetu, et crebro petunt laedendi alterius gratiā,

    Fest. p. 206 Müll.:

    homo,

    Cic. de Or. 2, 75, 305:

    effuse petulans,

    id. Pis. 5, 10:

    animalia,

    Gell. 17, 20, 8:

    pictura,

    Plin. 35, 11, 40, § 140:

    petulans et furiosum genus dicendi,

    Cic. Brut. 68, 241:

    Tarentum,

    Juv. 6, 297.— Comp., Arn. 4, 151.— Sup.:

    imitatio petulantissima,

    Petr. 92.—
    II.
    In partic., wanton, lascivious (class.):

    si petulans fuisset in aliquā generosā nobili virgine,

    Cic. Par. 3, 1, 20.— Adv.: pĕtŭlanter, pertly, wantonly, impudently, petulantly (class.):

    in aliquem invehi,

    Cic. Att. 2, 19, 3:

    vivere,

    id. Cael. 16, 38.— Comp.:

    petulantius,

    Cic. Cael. 3, 6. — Sup.:

    petulantissime,

    Cic. Att. 9, 19, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > petulans

  • 12 petulanter

    pĕtŭlans, antis, adj. [prop. part. of the obsol. petulo, from peto, qs. falling upon or assailing in jest, i. e.], forward, pert, saucy, impudent, wanton, freakish, petulant.
    I.
    In gen. (class.;

    syn.: protervus, lascivus, procax): petulantes et petulci etiam appellantur, qui protervo impetu, et crebro petunt laedendi alterius gratiā,

    Fest. p. 206 Müll.:

    homo,

    Cic. de Or. 2, 75, 305:

    effuse petulans,

    id. Pis. 5, 10:

    animalia,

    Gell. 17, 20, 8:

    pictura,

    Plin. 35, 11, 40, § 140:

    petulans et furiosum genus dicendi,

    Cic. Brut. 68, 241:

    Tarentum,

    Juv. 6, 297.— Comp., Arn. 4, 151.— Sup.:

    imitatio petulantissima,

    Petr. 92.—
    II.
    In partic., wanton, lascivious (class.):

    si petulans fuisset in aliquā generosā nobili virgine,

    Cic. Par. 3, 1, 20.— Adv.: pĕtŭlanter, pertly, wantonly, impudently, petulantly (class.):

    in aliquem invehi,

    Cic. Att. 2, 19, 3:

    vivere,

    id. Cael. 16, 38.— Comp.:

    petulantius,

    Cic. Cael. 3, 6. — Sup.:

    petulantissime,

    Cic. Att. 9, 19, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > petulanter

  • 13 procax

    prŏcax, ācis, adj. [id.], bold, shameless, impudent, insolent, forward, pert, wanton (class.; syn.: petulans, protervus).
    A.
    Of persons:

    leno procax, rapax, trahax,

    Plaut. Pers. 3, 3, 6:

    procaciores estis vos,

    id. Truc. 1, 2, 52:

    non solum meretrix, sed etiam procax,

    Cic. Cael. 20, 49:

    procax in lacessendo,

    id. Fam. 7, 13, 2:

    procax ore,

    Tac. H. 2, 23:

    ingenio,

    id. A. 14, 15:

    lingua,

    id. ib. 1, 16:

    moribus,

    id. H. 3, 62.—With gen.:

    procax otii, i. e. in otio,

    Tac. A. 13, 46. —
    B.
    Of things:

    procaces manus,

    Plin. 22, 6, 7, § 17:

    Fescennina locutio,

    Cat. 61, 126:

    sermo,

    Sall. C. 25, 5:

    libertas,

    Phaedr. 1, 2, 2:

    nequitiae procaciores,

    Mart. 5, 2, 3:

    aliquem procacibus scriptis diffamare,

    Tac. A. 1, 72:

    procacissima lixarum ingenia,

    id. H. 2, 87:

    mulier meretrix et procax,

    Vulg. Ezech. 16, 30.—Of the vine: maritas populos complexae, atque per ramos earum procacibus brachiis scandentes, with wanton arms, i. e. entwining tendrils, Plin. 14, 1, 3, § 10.— Poet.:

    Auster,

    i. e. stormy, Verg. A. 1, 536.—Hence, adv.: prŏcācĭter, boldly, impudently, wantonly (not in Cic. or Cæs.):

    finem procaciter orto sermoni imponere,

    Curt. 8, 1, 32: procacius stipendium flagitare quam ex modestiā militari. Liv. 28, 24; Tac. A. 5, 4:

    procacissime patris tui memoriam illudunt,

    Curt. 8, 1, 34:

    vultum obfirmare,

    Vulg. Prov. 21, 29.

    Lewis & Short latin dictionary > procax

  • 14 prurio

    prūrĭo, īre, v. n. [etym. dub.; cf. pruna], to itch.
    I.
    Lit.:

    si prurit frictus ocelli angulus,

    Juv. 6, 578:

    os prurit,

    Scrib. Comp. 193.—
    II.
    Transf., to itch or long for a thing.
    1.
    For blows, stripes, etc., Plaut. Poen. 5, 5, 36; id. Am. 1, 1, 139; id. Bacch. 5, 2, 75; id. Mil. 2, 4, 44:

    vitulus prurit in pugnam,

    is eager for the combat, Mart. 3, 58, 11.—
    2.
    For pleasure, to be wanton, Plaut. Pers. 1, 1, 32; id. Stich. 5, 5, 15; Cat. 88, 2; Mart. 3, 93, 20; 6, 37, 3; 9, 91, 8:

    incipiant prurire choro puellae,

    to make a wanton display, Juv. 11, 163:

    ad sua desideria coacervabunt sibi magistros, prurientes auribus,

    Vulg. 2 Tim. 4, 3 al.;

    in this sense also of things,

    Mart. 1, 36, 11; 12, 96, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > prurio

  • 15 cinaedus

        cinaedus ī, m, κίναιδοσ, one who practises unnatural lust, Iu., Ct.adj. with comp, wanton, unchaste: cinaediorem, Ct.
    * * *
    I
    cinaeda -um, cinaedior -or -us, cinaedissimus -a -um ADJ
    resembling/like/typical of a cinaedus/sodomite; unchaste; impudent, shameless
    II III
    sodomite; catamite; effeminate man; man who performs a lewd dance; pervert

    Latin-English dictionary > cinaedus

  • 16 cordax

        cordax acis, m, κόρδαξ (a wanton dance); of the trochee, the dancing metre.
    * * *
    I
    (gen.), cordacis ADJ
    lively, tripping
    II
    trochaic meter; cordax (indecent/extravagant dance of Greek comedy L+S)

    Latin-English dictionary > cordax

  • 17 crotalum

        crotalum ī, n, κρόταλον, a rattle, bell, castanet.
    * * *
    castanet, kind used to accompany (wanton) dance; rattle/clapper/bell

    Latin-English dictionary > crotalum

  • 18 cupidus

        cupidus adj. with comp. and sup.    [CVP-], longing, desiring, desirous, eager, zealous, wishing, loving, fond: eius videndi, T.: bellandi, Cs.: te audiendi: tui, devoted to: contentionis cupidiores quam veritatis: cupidissimus litterarum, N.: cupidissimis omnibus, eager for battle, Cs.: moriri, O.: tuas componere laudes, Tb.: in perspiciendā rerum naturā. — Excessively desirous, passionate, eager, greedy, lustful, covetous: animum cupidum inopiā incendere, T.: cupidos moderatis anteferre: emit homo: pecuniae: rerum novarum, Cs.: animi rixae, H.—Amorous, loving, longing: amantes, O.—Poet.: Eurydicem cupidis amplectitur ulnis, O. — Avaricious, covetous: homo. — Prejudiced, partisan, partial: quaestores vehementer (Verris): multi cupidi tui sunt, partisans: cupidior iudex.
    * * *
    cupida -um, cupidior -or -us, cupidissimus -a -um ADJ
    eager/passionate; longing for/desirous of (with gen.); greedy; wanton/lecherous

    Latin-English dictionary > cupidus

  • 19 dēlicātus

        dēlicātus adj. with comp. and sup.    [P. of * dēlicō, to clear up], alluring, charming, pleasing, delightful, luxurious, voluptuous: in illo delicatissimo litore: hortuli, Ph.: puerorum comitatus: delicatiores in cantu flexiones: puella delicatior haedo, softer, Ct. — Given to pleasure, luxurious, effeminate: pueri: iuventus: capella, Ct.— Nice, squeamish: tam, quam iste: fastidium.
    * * *
    I
    delicata -um, delicatior -or -us, delicatissimus -a -um ADJ
    luxurious/sumptuous, addicted to pleasure; self-indulgent/comfortable; pampered; foppish, effeminate; polite, elegant; charming; tender; voluptuous; wanton; skittish/frisky/frivolous; fastidious/squeamish; delicate/dainty/pretty/fine
    II
    paramour, favorite; voluptury (L+S); one addicted to pleasure

    Latin-English dictionary > dēlicātus

  • 20 dicāx

        dicāx ācis, adj. with comp.    [DIC-], talking sharply, satirical, sarcastic, acute, witty: Demosthenes: Satyri, wanton, H.: dicacior naturā, L.
    * * *
    (gen.), dicacis ADJ
    witty, smart, sarcastic

    Latin-English dictionary > dicāx

См. также в других словарях:

  • wanton — wan·ton / wänt ən, wȯnt / adj: manifesting extreme indifference to a risk of injury to another that is known or should have been known: characterized by knowledge of and utter disregard for probability of resulting harm a wanton act by such… …   Law dictionary

  • Wanton mee — de Batu Pahat (Fideos cantoneses de huevo). Wanton mee o también Wantan mee (chino: 云吞面) es una especialidad culinaria de la cocina cantonesa elaborado con fideo que es muy popular en Hong Kong, Malasia y Singapur. El plato es servido en una… …   Wikipedia Español

  • Wanton — Wan ton, a. [OE. wantoun, contr. from wantowen; pref. wan wanting (see {Wane}, v. i.), hence expressing negation + towen, p. p., AS. togen, p. p. of te[ o]n to draw, to educate, bring up; hence, properly, ill bred. See {Tug}, v. t.] [1913… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • wanton — [wänt′ n] adj. [ME wantowen, var. of wantogen, wanton, irregular < OE wan , used as negative prefix < wan, lacking, deficient (see WANE) + togen, pp. of teon, to draw, educate, bring up (see TOW1)] 1. Obs. undisciplined; unmanageable [a… …   English World dictionary

  • Wanton — may refer to:* Joseph Wanton Morrison (1783 1826), British soldier * Wanton noodle, a Cantonese noodle dishPeople with the surname Wanton:* George H. Wanton (1868 1940), Buffalo Soldier in the United States Army * Joseph Wanton (1705 1780),… …   Wikipedia

  • wanton — [adj1] extravagant, lustful abandoned, fast*, lax, lewd, libertine, libidinous, licentious, outrageous, profligate, promiscuous, shameless, speedy*, unprincipled, unscrupulous, wayward, X rated*; concepts 372,401,545 Ant. clean, decent, moral,… …   New thesaurus

  • Wanton — Wan ton, n. 1. A roving, frolicsome thing; a trifler; used rarely as a term of endearment. [1913 Webster] I am afeard you make a wanton of me. Shak. [1913 Webster] Peace, my wantons; he will do More than you can aim unto. B. Jonson. [1913… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Wanton — Wan ton, v. i. [imp. & p. p. {Wantoned}; p. pr. & vb. n. {Wantoning}.] [1913 Webster] 1. To rove and ramble without restraint, rule, or limit; to revel; to play loosely; to frolic. [1913 Webster] Nature here wantoned as in her prime. Milton.… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Wanton — Wan ton, v. t. To cause to become wanton; also, to waste in wantonness. [Obs.] [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • wanton destruction — index waste Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • wanton disregard — index malice Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»